Osmanlı Türklerinde bahçeciliğin bir bilim dalı ve sanat olarak
görülmesi oldukça eski tarihlere dayanır. Bu eskiliğin miladı 900
(1495) tarihlerinden daha geriye doğru uzanıp gittiğini gösterecek
nitelikte “Tezkire-i şükufeciyan”, “Revnaku’l-ezhar”, “Şükufenama” gibi
bir takım tarihi kaynaklara rastlanmaktadır. Hicri 1100 (1689)
yıllarında Şehremini Cami’nin hatibi olan Übeydullah Efendi yazdığı
Tezkire-i şükufeciyan adlı çiçekçi kitabında çiçekseverliğe gayret
edilmesinin çiçek yetiştirmede ne derecede etkili olduğundan,
zamanında yetiştirilen çiçeklerin kimler tarafından ilk olarak
yetiştirildiğinden bahsetmektedir. Türk çiçekçilik tarihiyle ilgili
araştırmaları bulunan Turhan Baytop, “Lâle-i Rumi” denilen
ve ayırcı özelliklere sahip olan Osmanlı Lâlesi’nin Kefe’den
getirilen bu lale soğanlarından elde edildiği düşüncesindedir.

Çiçekçilik yıllardan bu yana asıl olarak
yapılmış fakat adı konmamış bir meslek dalıydı. Çiçekçiliğin
kökeninin orta çağdaki süs sanatlarına kadar dayandığı bazı
kaynaklara göre kesindir. Devir ve aşamalarla tam anlamıyla sektör
denecek kadar olmasada süsleme sanatı ile birlikte faal olmuştur.
Asıl olan çiçek anlamlarıda astrolojideki yıldız anlamları ile
bağdaşır.çiçekçiler çiçek çiçekci